Zondag 28.12.2008
Ook de laatste pup Pearl is nu vertrokken. Ze is zoals afgesproken richting Zwitserland gegaan, waar ze in de buurt van Zürich gaat wonen. Het was even moeilijk haar te zien vertrekken, we hadden haar voor gevoel al zó lang gehad. We hadden ook al regelmatig met Pearl getraind en ze had haar plekje voor de kachel al helemaal gevonden, samen met zusje Tara, liefst bovenop elkaar. We hebben inmiddels uit Zwitserland bericht gekregen dat ze de reis prima heeft doorstaan, maar dat ze wel wat bezwaar heeft tegen de heersende weersomstandigheden daar. Kijk, en dát verbaasde ons nu weer helemaal niet: op en top Pearl!
Het zit er weer op wat Weimaraners betreft. Het was een drukke en hectische tijd, twee nestjes min of meer tegelijkertijd, maar het is ons zeker niet tegengevallen. We waren in die periode natuurlijk ook met drie extra stagiaires buiten de "normale" assistentes, waardoor het goed te doen was en we niet helemaal op ons tandvlees rondrenden. We gaan ons nu allemaal weer meer op de training van het bestaande "hondenbestand" richten, voor iedereen weer een nieuwe uitdaging, niet in de laatste plaats voor de honden!
Maandag 1.12.2008
De grote uittocht is begonnen, het nest wordt leger en leger. Zaterdag zijn drie pups vertrokken en vanochtend was het weer zover: Pax, Philou en Prada zijn ook vertrokken. Om ze op de reis voor te bereiden hadden ze al vroeg ontbeten en lang buiten gespeeld. Daarna nog een rondje vijver gewandeld, waardoor alle pups compleet knock-out lagen toen de aspirant-eigenaren arriveerden. Pax, die Pepper gaat heten, was érg content met z'n familielid Pom, die al jaren bij de familie woont. Ook Pom was zéér gecharmeerd van z'n kleine neefje (Pom is een zoon van Beau) en wilde er wel de nodige tijd een aandacht aan besteden. Dat was in ieder geval een goed bericht!
De overgebleven pups moesten er aan geloven: samen met de stagiaires, drie in totaal op maandag, begonnen hun eerste opvoedingslessen: aan de riem, beetje volgen, zitten met een kaasje, kortom, het harde leven is ook voor deze kleuters begonnen. En Tara! Die wappert er vrolijk tussendoor, jat het eten dat overblijft (ze lijkt écht op Esmee) en is overal voor in, zo lang het geen echt werk betreft. Ook daarin lijkt ze op Esmee vrees ik! Een superhondje in huis, makkelijk, flexibel en knuffeling (ook Esmee dus), maar werken ho maar. Nou ja, we houden vol en zoals één van pupeigenaren ooit zei: we hebben toch zo'n 13 jaar de tijd als het meezit...
Vrijdag 28 november 2008
De laatste dag dat onze kleuters samen zijn... Beetje melancholiek gevoel toch. Morgen begint het opheffen van ons puppydagverblijf...
We - stagiaire Iris en ik - zijn nog even weggeweest met Peluche en Prada (die Filou gaat heten!). Eerst naar een grote bouwmarkt in de buurt, waar we ons duo alleen in de auto hebben gelaten. We waren hooguit 10 minuten weg, moet kunnen! Prada zat prinsheerlijk op de voorstoel, Peluche zag de lol van deze aktie niet helemaal in en lag wat zieligjes opgerold achterin. Eerst wel even flink gepoept natuurlijk!
Daarna werd het leuker, althans, dat vond Prada, want we gingen langs de Avri waar ze een schitterende kerstmarkt hadden. Erg veel te zien, veel blingbling en veel mensen die onze "honden" wilden aaien. Prada vond het prima, Peluche wilde ónder m'n jas graag. Wat mocht natuurlijk. Grappig dat je maar heel weinig mensen niet ziet reageren op de pups. Op z'n minst zie je toch een vertederd glimlachje op de meest norse gezichten. Verwonderlijk ook hoe zo'n pup mensen overhaalt je aan te spreken, aan je hond te zitten en in feite je interpersoonlijke ruimte binnen te komen zonder enige gêne. Ik ben er op voorbereid en ook Iris vond het prima, maar het verbaast me altijd weer hoe zo'n hondje grenzen laat vervagen. Héle verhalen hebben gehoord van een oudere mevrouw die vroeger ook honden had gehad en van iemand die eigenlijk meer van katten hield, maar haar moeder had een hond die ze nu niet uit durfde laten. Die hond was niet sociaal en ging nu tweemaal per week naar een hondendagverblijf om te leren spelen!! Nu, dat lijkt voor onze pups vooralsnog niet nodig... Nog een leuke etagère gescoord voor buiten met vogellekkernijen en een geweldig bordje met de tekst: "I am not bossy, my ideas are just better". Dat kón ik niet laten liggen natuurlijk!! Misschien vanmiddag nog even terug voor het vogelvoer, dat konden we niet meer dragen.
We hebben wat problemen gehad met de PC én het fototoestel leek de geest te hebben gegeven. Dat heeft tot vertraging geleid bij het bijwerken van de website, maar bij deze is alles alsnog "gerestaureerd". Bijgaand de meest recente foto's van ons vrolijke tiental!
Porthos aan de laatste kipnuggets...
Philou aan het "diner" bij de McD in Tilburg
Percival Starco proeft de kip bij de Mac in Oosterhout
Philou (rechts) en Pandora slapen tussen al het Mac-geweld in!
Pax Pepper in de tunnel.
Fijn spelen in de stal, buiten is het nu toch te koud
Donderdag 27 november 2008
Vandaag was het weer niet erg best, behoorlijk koud ook zelfs. De pups mochten daarom extra lang in de stal spelen waarbij we uiteindelijk de grote deur hebben opengezet. En ja hoor, daar ging Prada uiteraard als eerste de wijde wereld in. Ze wilden allemaal wel meehelpen bij het schoonmaken van de buitenkennels waarbij ze uitgebreid kennis maakten met Imme, Aevie, Cliff en Danka. Het ging geweldig, Imme wilde zelfs echt spelen met vier pups tegelijk! Geen onverdeeld succes natuurlijk, maar met een brul van mij ging ze er toch wat zachter meer om. Cliff vond al dat "spul" ook wel aardig en Danka snuffelde alle puppies af om even kennis te maken. Aev negeerde het zootje straal!
Pax Pepper had nog een verschrikkelijk ongeluk! Hij zat klem achter de grote hondenmand die tegen de muur aanstaat in de kennel. Kennelijk was hij er achter geduveld en daar is zo weinig ruimte dat hij eigenlijk geen kant meer op kan. Bovendien is hij nogal klein, maar z'n bek gelukkig niet, want hij zette het toch op een krijsen! Na zo'n 10 minuten ging ik maar eens kijken, want krijsen doen ze wel vaker, maar dit hield niet meer op. En daar zat Pax met een paniekerige uitdrukking op z'n kleine snoet, helemaal te trillen als een rietje. De rest van z'n familie lag heerlijk te slapen ín de mand, zodat die behoorlijk zwaar was geworden en Paxje deze zéker niet kon verschuiven. Ik heb hem eruit gevist en getroost, z'n kleine lijfje geaaid tot hij weer rustig was en mij een ferme lik over m'n neus gaf. Daarna plofte hij bovenop z'n grote broer Porsche neer en snurkte binnen 3 seconden.
Dinsdag 25 november 2008
Na de eerste jachttraining van het seizoen met Eros (die zich vandaag écht van z'n beste kant liet zien en duidelijk de beste hond van de beginnersgroep was), wilden Denice en ik opwarmen met een Big Mac. Dus Beau ingeladen voor de gezelligheid en Porthos en Pax (die Pepper gaat heten), mee.We werden door het personeel al begroet met de uitroep: "Daar zijn onze puppies weer!" en de heren kregen een ijshoorntje aangeboden. Wat ze natuurlijk niet wilden. Beau was er later blij mee.
Maandag 24 november 2008
Vandaag was een leuke dag met twee stagiaires, nummer drie is voorlopig ziekgemeld. Aangezien Tara zo leuk was geweest het brood van stagiaire Denice uit haar tas te halen en op te vreten (zou ze een beetje op Esmee lijken???), waren wij wel verplichting richting Mac te gaan. Pandora, Pada en Pearl mochten mee, wat ze ook erg leuk vonden. Althans, de kip dan natuurlijk, voor de rest proberen ze zo min mogelijk op te vallen. Bezoekers toonden de nodige interesse en we hebben minstens 10 keer uitgelegd dat het Weimaraners zijn, jachthonden, ja, ze worden groot en ja, ze zijn erg schattig!
Zondag 23 november 2008
Vandaag was een drukke dag met afspraken en trainen, maar in de ochtend kwam een nieuwe baas uit de Achterhoek op de koffie en die was zo vriendelijk Percival even mee te nemen richting dorp voor een kort socialisatieuitje. Ik dacht dat de winkels open zouden zijn en dus ook het bijbehorende restaurant, maar dat was pas vanaf 12.00 uur en bovendien hadden onze Achterhoekers de verkeerde straat genomen...
Vrijdag 21 november 2008
Vandaag de rustdag van gisteren ruim ingehaald! 's Ochtends gingen we met Pandora en Philou naar de Mac in Oosterhout voor de koffiepauze. Daarna kwamen nieuwe eigenaren op visite, waarbij alle pups uiteraard flink geknuffeld en beziggehouden worden. Daarna kwam de dierenarts de pups controleren en enten en door omstandigheden moesten we 's avonds wéér uitwijken naar de Mac, nu die in Tilburg voor de afwisseling. Porsche, Porthos en Percival mochten mee. Het was stervensdruk in de Mac op vrijdagavond, maar ondanks dat deden alle drie de pups dappere pogingen om gewoon te slapen onder het motto: Wat je niet ziet, is er ook niet!
Een stukje kip onder de neus deed echter wonderen en al snel zat het hele trio weer aan tafel voor een extra stukje kip!
Donderdag 20 november 2008
Vandaag was een rustige dag, voor de puppies in ieder geval, want wij zijn de hele dag weg geweest. Eerst naar Groningen om Esmee naar Marjan te brengen, waarbij Eros en Tara voor de gezelligheid meegingen. Tara kroop gezellig bij Esmee op één van de stoelen, zodat ze af en toe nog een slokje kon drinken. Eros zat er als trotse vader naast, 't was een idioot gezicht, "het gezin op pad"!
Nadat we Esmee hadden afgeleverd (die zich behoorlijk aanstelde en als een waanzinnige met Tara wilde spelen ondanks het meubilair en zo), gingen we richting Friesland om bij Mitch op bezoek te gaan. Mitch is een tijdje geleden naar een nieuwe baas in de buurt van Sneek vertrokken en we moesten de papierwinkel nog afhandelen. Mitch zag er prima uit en vond het leuk dat Tara even meekwam.
Daarna nog de gebruikelijke files (zucht), waarna we om 19.30 uur weer thuiskwamen (Tara had inmiddels 670 km in de auto doorgebracht zónder problemen!!). We werden opgewacht door de fokker van Eros, die met z'n moeder Elza op bezoek was. Ze hadden ons al gebeld met de mededeling dat Elza vandaag gedekt moest worden volgens de geconsulteerde dierenarts. Dat betekende dat Emiel Kobus met z'n eigenaar ook aanwezig was, wat met elkaar een kabaal opleverde dat horen en zien je verging! Maar goed, Elza is gedekt en al na een kopje koffie weer huiswaarts getogen, waarna de pups uit de kennel mochten en de rest van de avond spelend hebben doorgebracht. Later kwam nog een nieuwe eigenaar even kijken, dus het gebrek aan aandacht van vandaag is goed ingehaald!
Woensdag 19 november 2008
Beetje hectisch weekje zo, twee van de drie stagiaires zijn ziek, wat betekent dat iedereen een stapje harder moet lopen. Voor de puppies is dit geen bezwaar, die lopen al héél hard en het liefst allemaal de verkeerde kant op!
Ze braken met elkaar de tent letterlijk af op kantoor, waardoor we alsnog besloten de hele club te verhuizen naar de stal. Eerst alles poetsen uiteraard en flink ontsmetten met Dettol en hete stoom en daarna kon het hele spul richting stal. Dat had wel wat voeten in de aarde, want ze wilden niet echt het kantoor uit: dat was tenslotte een vertrouwde ruimte. iteindelijk is het hele spul verhuisd, waarna ze gechipped werden.
Ondertussen hadden we op het erf een soort van speeltuin gecreëerd, het was lekker weer en ze konden best een uurtje buiten spelen. Teckel lette een beetje op, Tara mocht er af en toe ook bij en 's middags kwam Sprokkel logeren. Uiteraard een bron van vermaak voor iedereen!
Morgen moeten ze zichzelf een beetje vermaken met Linda als oppas, want we gaan met Esmee en Tara naar Marjan in Friesland, de werpkist terugbrengen, en tegelijk gaan we met z'n allen even op bezoek bij Mitch, één van onze draadharen die onlangs naar Sneek is verhuisd. Vrijdag gaan we er weer volop tegenaan en mogen een paar puppies voor het eerst mee naar buiten, d.w.z. het dorp of het bos, in ieder geval in de buggy of met de auto weg!
Zo'n zootje werd het langzamerhand! Teckel houdt de boel nauwlettend in de gaten.
De "speeltuin", voorzien van allerlei spannende speeltjes! Toen ze eenmaal gewend waren, was het een groot succes.
Onderonsje met Teckel, Pax en Pegasus
Zondag 16 november 2008
Het is zover: alle pups die moesten vertrekken, zijn vertrokken. De kennel is leeg en de stal stil. Gelukkig we O(n)st(T)ara nog over! Geweldige hond natuurlijk! De anderen laten tot op heden positieve geluiden horen, alleen Orenda, die nu Sprokkel heet, wil 's nachts haar bek niet houden. Ach, ze is ook pas 3 daagjes weg, 't is ook een hele overgang voor de kleuters. Hoewel Octaafje, nu Octan, er niet zo heel veel moeite mee had. Hij past zich min of meer naadloos aan aan z'n nieuwe situatie. Van hem hadden we ook niet anders verwacht eerlijk gezegd, 't is een hondje dat zich makkelijk schikt.
De puppies van Joya beginnen zich aardig te roeren. Ze hebben nu allemaal, op één na, leuke en enthousiaste nieuwe eigenaren gevonden. De ene teef die gaat blijven zal rond de Kerst naar Zwitserland vertrekken. Of zij óf Tara. Het zal een moeilijke keus worden. Hoewel Tara zich hier prima lijkt te amuseren. Gezellig met Pa, baas en Teckel op de bank, het leven kan voor haar niet meer stuk!
Zelfs Philou trekt goed bij, Prada is een klein krengetje, manipulatief zoals alleen een Weimaraner kan zijn: superlief tegen mensen en a real bitch tegen naar nestgenoten. Enfin, daar gaan we nog wel iets aan doen. Vanaf morgen mogen zij naar de stal verhuizen en beginnen ze aan de laatste twee weken van hun "opleiding" voor ze het harde leven ingaan. Morgen worden ze overigens ook gechipped.
Bijgaand de belevenissen van Orage, die nu Cleo heet:
In mijn nieuwe huis aangekomen eerst alles maar eens goed besnuffelen of het wel oké is. Valt wel mee geloof ik. Ik krijg brokjes, draai een mooi drolletje in de tuin (onder groot gejuich van de nieuwe baasjes) en stort in slaap in dat veilige draadhok. s'Avonds mag ik op schoot als zij naar zo'n flitsende lawaai-kast kijken. Ik kruip helemaal weg in hun zachte truien en het is net of ik weer een beetje terug ben bij mijn lieve mama Esmee en mijn broertjes en zusjes. Dan hoor ik ineens een vijandig geblaas...wat nu weer...een poes zit op de leuning van de bank en blaast naar mij. Wat een uitsloofster, ik geef geen krimp en kruip nog dieper weg, ik lig veel te lekker om me kwaad te maken.
Op een gegeven moment wordt mijn huisje naar boven gedragen en mag/moet ik daarin naast het bed van mijn baasjes slapen. Het deurtje gaat nu dicht, dit vind ik niet leuk Nadat ik wat voor de vorm heb tegengestribbeld val ik moe van zo'n emotionele dag in slaap. s'Nachts word ik er 3 keer uitgehaald en moet een plasje doen op een balkon (op een krant). Die 2 zijn te lui om mij naar de tuin beneden te dragen.Ook nu vinden ze het weer geweldig dat ik dat allemaal zo netjes doe....maar wat wil je, ik moet gewoon plassen!! Nu mis ik mijn warme nestje met mijn familie heel erg, het is knap eenzaam in zo'n bench hoor! Ik piep af en toe en hoor dan troostende woordjes of krijg af en toe een aai (volgens mij begrijpen ze het wel een beetje!)
De volgende dag komt er "kraamvisite" (wat een nonsens, ik ben al ruim 7 weken geleden geboren!). Iedereen vindt mij lief, mooi en o zo zacht.Ik laat al die aandacht lekker over mij heen komen en voel me net een filmster. Dan weer iets nieuws, ik moet aan een draad lopen, buiten, eigenlijk is dat best leuk en weer vinden ze mij geweldig dat ik dat zo netjes doe. Ik ren de tuin door, doe plasjes, draai mooie drolletjes op de bladeren, want op de kale grond is niet zo lekker aan mijn kontje. s'Middags gaan we boodschappen doen, loop aan een riempje en wordt bewonderd en geaaid. 'sÁvonds mag ik weer op de bank en herhaalt zich het blaasritueel van de poes (zou ze jaloers zijn? lig ik op haar plekje, zal wel bijdraaien.) Ik trek me weer niets van haar aan, ze blijft mij op een afstand heel indringend aankijken.
Vrijdag weer eten, plassen, poepen, aan het riempje lopen, maar nu wordt er weer gezegd; "Cleo, zit" en wordt er op mijn billen geduwd. Ik geef ze hun zin en weer zijn ze enthousiast en krijg ik een paar brokjes. ( ze zijn toch wel lief hoor en vlug tevreden!)
Ik mag overal mee naar toe, en ik vind alles leuk behalve als het deurtje van de bench overdag dicht gaat dan laat ik me luidkeels horen. Zij trekken zich daar niets vanaan en als ik geslapen heb mag ik er weer uit. s' Nachts slapen gaat prima, ik word wakker als ik een plasje moet doen en dan loop ik zelf (onder begeleiding ) naar het balkon. Dit "hondenleven"is wel uit te houden, we zijn dikke vriendjes, (behalve de poes moet nog wennen). Ik mis jullie wel, dus heel veel knuffels en pootjes voor die lieve Cornelie en Leon, mama Esmee, papa Eros, mijn broertjes en zusjes en iedereen in mijn geboortehuis.
Woensdag 12 november 2008
Vanochtend ging Cleo (Orage) weg naar haar nieuwe huis. Gelukkig bracht de familie een vers gebakken en heerlijk ruikende appeltaart mee om het leed wat te verzachten. Wat ons onmiddellijk deed denken aan de vorige keer dat zoiets gebeurde. Een familie had zich enorm uitgesloofd en een pláátje van een appeltaart gebakken, op onze keukentafel gedeponeerd en terwijl wij even naar de stal waren om de desbetreffende pup op te halen, had Beau het binnenste van de taart opgevreten!! Ons restte slechte de heerlijke geur van warme appeltaart... Gelukkig ging dat vandaag beter!!!
Tara en Balou hadden een primeur vandaag. Ze mochten met Linda mee naar school. Dat betekende eerst in de auto naar het station, daar in de puppenbuggy en meteen in de trein (waar ze de boel hartgrondig bij elkaar jankten!) en toen lopen verder naar het Prinsentuin College in Breda. Daar hadden ze de tijd van hun leven: leuke honden om mee te spelen, een heuse tunnel waar ze doorheen mochten, een lege plantenkas om in te rennen, véél aandacht natuurlijk, een slaapje op z'n tijd in de buggy en ten lange leste in de bus naar het station en vandaar weer in de trein naar Rijen. Waar ik ze stond op te wachten met de bolide. Ze hadden zich geweldig goed gehouden en vonden alles prachtig!
Nog een zeer belangrijke mededeling voor de nieuwe eigenaren: iedereen krijgt weliswaar een nesthanddoek mee, maar de meest vertrouwde geur voor de pups is natuurlijk die van mij. Dus heren, een goede tip om kado te geven, CK IN2U (Calvin Klein damesgeur). Iedere dag gebruiken op de gebruikelijke plaatsen en de pup is niet meer bij u weg te slaan. En niet wachten tot de feestdagen uiteraard!! Enne... Léon bemoeit zich niet zoveel met de pups, dus dat is géén alternatief.
Dinsdag 11 november 2008
Door alle verjaardagen met bijbehorende festiviteiten hier plus een flinke
buikgriep, lopen we allemaal een beetje achter, Hoewel... de puppies zijn enorm
gegroeid, die lopen zeker niet meer achter. Met name de kleintjes van Enjoya
zijn goed bijgekomen. Het verschil tussen de lichtste en de zwaarste verdwijnt
natuurlijk niet meer, maar het ziet er niet meer zo desastreus uit. Ze worden
lekker stevig en zijn zéér actief! Ze zoeken uit zichzelf ook veel contact:
gezellig op schoot willen als je de kist wil verschonen, in je broek gaan hangen
als ik aan het wegen ben, onder je armen door kruipen om zo lekker dicht bij je
gezicht te komen voor een uitgebreide lik, allemaal héél lastig en héél geinig.
En als ik er dan niet ben om te vervelen, moet moeder het ontgelden (die er
trouwens al flink genoeg van heeft).
Op
de foto likt Pandora Joya grondig af!
De pups van Esmee hebben een dol weekend achter de rug. Ze mogen nu vier tot vijf keer per dag 1 - 1,5 half uur in de stal spelen en bij goed weer naar buiten. Een wandelingetje richting vijver samen met moeder begint heel leuk, maar halverwege haken de meesten alweer af en willen terug naar het veilige huis. Afgelopen vrijdag zijn Orenda, Ophelia, Ostara en Octaafje mee geweest naar de MacD voor een lichte lunch van kipnuggets. Ostara moest even worden wakker geschud, maar was daarna helemaal bij de tijd.
Donderdag was ook geinig, toen zijn we met Ophelia en Orenda op visite geweest
bij vrienden in Breda, waar de dames kennis hebben gemaakt met "oom" Dudok, een
stevige draadhaarreu die eerst wel blij was mij te zien, maar wiens enthousiasme
aanmerkelijk temperde toen hij twee pups hun entree zag maken. Als de jeweetwel
lag hij onder tafel, op de voeten van z'n baas. En daar bleef hij tot de pups
steeds brutaler werden en zelfs in ZIJN mand wilden liggen. Dat ging Dudok te
ver en hij besloot tot maatregelen. Alleen welke?? Uiteindelijk koos hij voor de
softe oplossing door op z'n rug op de grond te gaan liggen, sterke
afleidingsmanoeuvre. Gelukkig waren de puppies redelijk snel moe en konden we ze
overhalen tot een dutje op de plaid van de dochter des huizes. De bananendoos
bood uiteindelijk ook uitkomst!
Vandaag, 11.11, is Ocaafje vertrokken met z'n nieuwe familie. Over twee weken mag hij mee naar de puppiejachtcursus van José Huisman in Vught, daar gaat hij z'n eerste stappen als jachthond zetten, althans, dat hopen we allemaal. 't Was weer even slikken, de eerste pup weg. Nu maar weer steeds tot 7 tellen. Morgen gaan Orage, die Cleo gaat heten, naar de fam. Kolsteren in Dongen, die blijft tenminste dichtbij en gaat volgende week samen met Orenda van Kimm Bakker en Ostara die voorlopig bij ons blijft, beginnen aan een echte puppie-jachttraining in Avelingen. Dat is tenminste leuk, zo'n family-training!
Op de foto: Nieuwsgierig hoofdje van Prada, 3,5 week oud.
Ostara en Octaaf bij de MacD op tafel voor de lekkerste stukjes en daaronder Orenda en Ophelia veilig op schoot bij Iris voor een nadere kennismaking met Dudok
Woensdag 5 november 2008
Gisteren was echt een leuke dag met de pups, we hebben met z'n allen veel plezier gehad. Nadat Joya zichzelf had uitgelaten (geen idee hoe), heeft ze de tas van onze stagiaire Tamara vakkundig geplunderd en haar lunch compleet met plastic zakje opgevreten, de dief! Dat was voor ons extra aanleiding voor een bezoek aan de McDonalds. Daarna op familiebezoek bij tante Joya en daarna zijn Denice en Tamara gaan wandelen met de vijf pups die niet mee konden naar de Mac. Esmee ging ook mee voor de gezelligheid. Helaas raakten ze halverwege de weg kwijt, waardoor ze in totaal zo'n 2,5 uur op sjouw zijn geweest...
Vanochtend is de dierenarts geweest voor controle van de pups en de eerste enting. Niemand was erg onder de indruk en gelukkig viel er niets engs te constateren. Géén navelbreukjes, schone oortjes en oogjes, tandjes zitten op hun plek, bij de heren zijn de teelballen gecontroleerd en aanwezig bevonden, hart en longen klonken goed, kortom, ze zijn allemaal door de APK! En passant ook nog even de kleinste pups van Joya, Pax en Philou, gecontroleerd en ook die gaven geen reden tot (verdere) zorg, hoera!!
Na alle opwinding van het chippen, ontwormen en enten vandaag een rustig dagje gehouden. Vier keer een uurtje buiten gespeeld, lekker gevarieerd gegeten en verder niets, rust! De puppies van Joya gaan nu zelf eten en drinken, wat een hele toestand is met 10 pups waarvan ik zelf wil zien wát ze precies eten kwa hoeveelheid. Het zijn leuke puppies, kleiner dan die van Esmee (op Porthos en Porsche na dan), maar wel veel levendiger voor de leeftijd. Ze gillen en huppelen door de werpkist en zoeken uit zichzelf veel contact met mij als ik ze verzorg. Dat deden de pups van Esmee minder, althans op het vergelijkbare moment, nu ligt dat anders. Eén keer fluiten en het hele spul komt aangeraced. Het is veel werk, dat staat onomstotelijk vast, maar wél heel erg leuk, zeker als je zoveel respons krijgt van het spul. Met name Prada en Pearl nemen vaak het voortouw en liggen het liefst gewoon gezellig op schoot. Heerlijk spul, maar hoe moet ik nu kiezen tussen die twee????? Nou ja, we hebben nog even te gaan gelukkig.
Van links naar rechts: Pax, Prada en Philou aan het ontbijt, daarnaast Pax van dichtbij
Hier gaat Octaaf op bezoek bij de familie, na een voorzichtige kennismaking wordt hij uitgenodigd in de mand!
Dinsdag 4 november 2008
Met alle puppies gaat het goed, de kleinsten van Joya beginnen goed te groeien, alhoewel Joya het allemaal wel best vindt. De visite is leuk, de aandacht is leuk, maar voor de rest houdt ze het graag voor gezien. Ook Esmee begint een beetje af te haken, ze poetst nog wel fanatiek, maar wil langzamerhand wat meer "privacy" hebben. Niet de hele tijd dat grut om haar heen.
De pups van Esmee zijn gisteren voorzien van de chip, vandaag worden ze voor de derde keer ontwormd en daarmee gewogen en morgen komt de dierenarts voor de controle en entingen. Ze spelen nu elke dag drie keer een uurtje buiten en daarnaast mogen ze om de beurt of met een paar tegelijk, mee ergens naar toe. Vandaag staat er een autoritje op het programma, voor de fietskar is het wat te fris vind ik.
Hieronder een paar foto's van het buitenspelen en natuurlijk de ontmoeting met Teckel! Eros begint wat voorzichtiger te worden met z'n kinderen, Joya en Beau lopen inmiddels ook tussen de pups door en zo wordt er elke dag iets toegevoegd aan het leven deze acht mini-Weimaranertjes.
Boven: Ophelia in de stal, daaronder van links naar rechts Orage die op onderzoek uitgaat in sluiphouding en Quincy met Ostara
Hier heeft Quincy het knap zwaar met vijf klauterende, enthousiaste puppies!
Vrijdag 31 oktober 2008
Voor onze pups een heftig dagje! Nadat ze vanochtend fijn in de stal hadden gespeeld (nest Esmee), mocht ze rond een uur of 12.00 naar buiten, de wijde wereld in! Héél voorzichtig stapten ze één voor één de stal uit, de stoep op en een paar dapperen waaronder Olivia, betraden zelfs het gras! Het was geweldig om te zien! Om half drie mochten ze op ontdekkingsreis met één van de nieuwe eigenaren, Kimm en Joep. Orenda, Ophelia en Olivia gingen eerst mee in de auto op de achterbank (een extra vriendin van Kimm was "ingehuurd"), de buggy ingeklapt achterin en daar ging het spul op weg naar het winkelcentrum op vrijdgmiddag! Een fotoimpressie volgt hieronder, woorden zijn hierbij volslagen overbodig! Wél was duidelijk dat ons trio behoorlijk wat opschudding in het Rijens winkelcentrum heeft veroorzaakt. Kimm heeft ze letterlijk overal naar toe én naar binnen gesleept waar de grijze dames de nodige aandacht trokken. Ze hebben lekkere koekjes gehaald bij de AH, ze zijn bij de bakker en de slager langs geweest tot groot vermaak van de aanwezige klanten en als sluitstuk hebben ze het plaatselijke restaurant bezocht. Over socialisatie en habituatie hoeft in ieder geval niemand te klagen!
Met veel dank aan Kimm, Joep en vriendin Maartje voor de spontane assistentie bij dit voor de pups zo belangrijke uitje en natuurlijk voor de leuke foto's!!
Woensdag 29 oktober 2008
Dinsdag was een heftige dag voor de pups van Esmee. Ostara en Orage mochten voor het eerst mee in de auto op weg naar de McDonalds! Ze vonden het prima, keek Orage nog wat om zich heen, Ostara viel onmiddellijk in een diepe slaap en werd pas wakker op het parkeerterrein toen ze aan de riem mee mocht. Toen hield Orage het voor gezien en wilde alleen maar terug naar mammie! Nadat we zo'n 10 minuten over 20 meter hadden gedaan, waren we binnen en hard aan koffie toe. De dames zaten braaf op schoot om zich heen te kijken en lieten zich door de medewerkers graag aanhalen. De autorit naar huis werd weer slapend afgelegd.
Daarna mocht Orenda mee naar het bos, ín de draagzak uiteraard en vergezeld van Eros, Joya en Beau. Eros maakte af en toe een vliegende stop, waarna hij Orenda aan haar oortje uit de draagzak wilde sleuren. "Kom op, lopen tut", zo scheen hij te willen zeggen. Toen wij hem aanmaanden iétsje rustiger te doen met z'n nazaten, ging hij er keurig naast lopen en begon zich wat érg wakend op te stellen: bij de eerste beste wat nors uitziende voorbijganger moest hij aan de riem! Verder ging het prima, na een kwartiertje gaf Eros z'n vaderlijke toewijding maar op en ging gewoon spelen en viel dochterlief in slaap, helemaal onderin de draagzak, fijn afgesloten van de buitenwereld.
De rest van de dag hebben ze vijf keer "buiten gespeeld", d.w.z. in de stal. Er werd druk met ballen en blokjes gesjouwd en uiteindelijk vonden ze een echt bot! Samen met Esmee werd en druk geknabbeld en gekluifd! Okki heeft een knuffelpoppetje gevonden wat hij tot z'n eigendom heeft verklaard. Erg schattig om te zien: zodra hij z'n knuffel ontdekt, pakt hij het ding op (een soort muisje) en sleept ermee rond tot hij weer terug moet in de kennel.
Vanochtend heb ik na het eten wat metalen voerbakken op de vloer laten vallen met als resultaat fijn veel herrie op een betonnen vloer! De eerste keer zag je de meeste pups een soort luchtsprong maken, daarna werd het rustiger. Ze wenden snel. Leek me een leuk moment om ook het alarmpistool eens uit de kast te halen. Vijf schoten nét buiten de deur en één veel dichterbij. Een paar pups keken op, Ostara kwam meteen kijken wat er te doen was, de rest maakte er niet veel van. Esmee wel, die kwam even kijken of er wellicht iets te apporteren viel? Nee dus, dit was "droog oefenen".
Joya is het grut verhuisd naar kantoor buiten en Esmee naar de kennel. De pups van Esmee vinden het prachtig, meer ruimte en nieuwe dingen en een heuse bench om in te liggen, maar Esmee zelf apprecieert het minder. Weg de warme, zachte bank waar ze illegaal op kon liggen en ook de route naar de keuken is nu véél groter! Joya is ook niet echt content, ze is huishond en wil dat graag blijven. Dat wijzelf meer dan de helft van de tijd buiten op kantoor bij haar zitten te werken, maakt niet uit, binnen is binnen! Enfin, inmiddels heeft ze zich bij de situatie neergelegd en lijkt tevreden. De puppies liggen lekker warm onder een sterkere lamp en doen het steeds beter. Zelfs de kleine Philou is alweer uit de werpkist geklommen en drinkt een paar bakjes melk per dag. Ook hij begint nu goed te groeien, Pandora was al aan een inhaalrace begonnen. After all zien ze er allemaal goed uit en kunnen we nu echt wel opgelucht ademhalen. Hoewel we besloten hebben Philou nog niet te koop aan te bieden, valt hij niet direct meer op door z'n formaat. Dat komt ook wel doordat hij standaard onderop ligt, haha! Maar eerlijk is eerlijk, hij pakt het goed op en het is een leuk, pittig hondje. Enfin, we zien wel wat het wordt...
Zondag 26 oktober 2008
 |
 |
Foto links: Ostara "ontdekt" de eerste bal in de stal Foto rechts: Olivia begint het eerste spelletje
De puppies van Joya beginnen er nu ook vaart achter te zetten. Twee teefjes en een reutje zoeken nog een nieuwe baas, de anderen zijn allemaal vergeven. Ze groeien steeds beter en de verschillen worden gaandeweg kleiner, al blijven we natuurlijk uitschieters naar beide zijden zien. De grootste reu zit al over de 1200 gram, wat vergeleken met de pups van Esmee op die leeftijd zo ongeveer hetzelfde is. Philou trekt langzaam ook wat bij, al lijken wij de enigen te zijn die daarmee tobben, want Philou zelf bekijkt de wereld duidelijk vanuit een breder perspectief! Als eerste had hij z'n oogjes open en ook als eerste deed hij gisterochtend pogingen de veilige werpkist te verlaten. Grote blauwe kijkers, twee minipootjes en een half lijfje óver de rand van de kist en daar zou hij eens vertrekken. Tot ik hem in z'n kleine kraagje te pakken had voor een dikke knuffel. Pandora gilt nog steeds moord en brand als ze melk in de asbak aangeboden krijgt (wij roken zelf niet en die asbak is zo fijn plat en dus zeer geschikt als voerbakje voor minihondjes!).
De club van Esmee wordt met de dag leuker en groter. Niet drukker, wél onderzoekender, maar ze blijven zich uiterst beschaafd gedragen. Ook over Esmee verbaas ik me elke dag nog steeds. Ze is zó tolerant tegenover de kindertjes terwijl ze normaal gezien niet gek is op pups en al helemáál niet op kleine hondjes. In het gewone leven steelt ze alles bij elkaar wat eten betreft en nu laat ze haar puppies rustig eten en pas op het eind stapt ze over iedereen heen voor het laatste hapje. Zeg ik dat het niet mag omdat ze nét iets te vroeg is, dan stapt ze keurig terug en wacht tot ze alsnog mag. Esmee stijgt met stip in haar waardering als moeder cq fokteef. Stond onze Lisa vroeger op grote hoogte van de rest waar het het moederschap aanging (die verzorgde letterlijk álle pups, zelfs als ze niet eens van haar waren), Esmee begint aardig in haar buurt te komen. Leuk om te zien!
De reuen van Esmee Octavius, Omalley en Oldrik hebben hun nieuwe bazen al uitgekozen. Oldrik gaat Balou heten (zéér passend bij z'n mollige uiterlijk!) en gaat in Hoorn bij de fam. Bark wonen, Omalley gaat als Manu verder richting Made en blijft dus in Brabant bij Anne-Katrien en Wout en Octavius gaat de fam. V. Son opvrolijken en helpen bij de opvoeding van twee kleine kindjes. Dat komt prima uit, want Okki helpt ons letterlijk bij alles: plukt de dweil uit de emmer, sleept met vuile en schone kleedjes, rukt de kranten uit je handen, gaat gewoon op schoot zitten als ik aan het poetsen ben (of ergens op m'n benen), kortom, hij is er graag bij en neemt even graag deel aan het leven in de grote wereld! Oldrik Balou doet dat ook, maar meer op z'n eigen tempo en bovendien ontplooit hij het liefste z'n eigen initiatieven. Hoewel hij zich ook steeds schappelijker opstelt als iets niet mag en hij daarvoor wordt gecorrigeerd, hetzij door Esmee, hetzij door mijzelf.
De "kleine" puppies zijn zaterdag allemaal voor de eerste keer ontwormd, wat redelijk probleemloos verliep. De club "groten" heeft zaterdag de eerste pootjes over de drempel naar buiten gezet. Het ging nog niet van harte, de rubber mat voelde vreemd aan onder de poten en verder was het kkkkkkooouuuud! Na vijf stappen wilden ze weer naar binnen, met z'n allen onder de lamp. Behalve Okki en Balou, die gingen nog wel even op onderzoek uit, maar al gauw werd het ook hen te gortig! Olivia en Ophelia zijn al in de stal geweest, een hele onderneming. Gelukkig lagen er wat brokjes op de grond (Esmee had net een nieuwe zak voer gesloopt) en de dames lijken toch op hun moeder blijkbaar, want ze waren snel getroost op die manier!
Vanmiddag mogen ze met z'n allen in de stal spelen. Alle kennels die in de stal uitkomen zijn gisteren door Linda helemaal gepoetst en ontsmet, zodat het besmettingsgevaar op de pups zo klein mogelijk is, de hele stal gaat leeg zodat 8 stoere puppies met hun mama de wereld kunnen gaan verkennen.
Donderdag 23 oktober 2008
Vandaag hebben alle pups van Esmee twee keer een half uur in de keuken en kantoor gespeeld. Dolle pret! Vooral het klimmen op de stofzuiger was een bron van vermaak. Of het ding nu uit of aan stond, maakte niemand iets uit, de stofzuiger was favoriet. Uiteraard gingen een paar op onderzoek in de keuken, maar dat was blijkbaar erg inspannend want ineens moest ik met m'n emmertje Dettol over een paar slapende pups heen stappen. Als het weer morgen goed blijft, mogen ze voor het eerst in de grote stal gaan spelen. En wij dan maar weer zenuwachtig tellen van één t/m acht!
Foto boven: bovenop Peluche, daaronder Prada
Foto eronder: Philou slobbert uit een schaaltje melk
Bij de pups van Joya zijn heel voorzichtige spleetjes te zien (zie ook foto), het duurt niet lang meer of de oogjes gaan open. Vandaag opnieuw geprobeerd Philou uit een schaaltje te laten drinken. Hij komt wel aan, maar met zo'n 20 gram per dag gaat hij z'n grote broer van 980 gram niet echt inhalen vrees ik. Hij moet z'n best maar even doen en hij werkt gelukkig behoorlijk goed mee.
Woensdag 22 oktober 2008
Beetje rustig geweest vandaag op alle fronten. De pups van Esmee hebben m'n hele kantoor buiten op z'n kop gezet en alles aan een grondige inspectie onderworpen. Vooral m'n jas die over een stoel hing, moest het zwaar ontgelden. Allemaal de wijde wereld in, behalve Olivia, die sliep! Het is een behulpzaam clubje, ze helpen allemaal trouw kranten bij elkaar te sleuren, rukken en trekken aan m'n schoonmaakdoekjes, steken hun neusjes in de emmer met Dettol, zwermen om me heen als ik de werpkist wil poetsen, kortom, ze zijn overal en bij voorkeur waar je ze niet kunt gebruiken! Hoewel, heel eerlijk: het zijn makkelijke puppies. Als ik fluit voor het eten, vliegen ze overeind en rollen letterlijk de kist uit voor ontbijt, lunch of diner. Ze kruipen niet op of over elkaar, maar eten keurig hun bord leeg, Esmee staat op wacht maar probeert niet het eten te stelen. Daarna wordt er keurig op de kranten geplast dan wel gepoept, waarna het hele zootje weer in de werpkist klimt voor een kort speelmoment. Ondertussen probeer ik te cleanen en als dat klaar is, stort de hele club in slaap.
De club van Joya slaapt en eet, meer niet. De oogjes zijn nog niet open, een paar beginnen spleetjes te vertonen, maar daar blijft het bij. Ik heb vanmiddag als experimentje een plat asbakje gevuld met puppiemelk en vlakbij de pups gezet. De kleinste en de grootste reageerden meteen, maar die lagen dan ook het dichtst bij m'n geïmproviseerde drinkbak. Daarna Philou z'n snuitje in de melk geduwd waarna hij wat paniekerig begon te likken en te smakken. Uiteindelijk heeft hij zo toch een halve asbak melk naar binnen gewerkt. Dan zie je goed hoe zo'n pup nog helemaal is ingesteld op zuigen i.p.v. drinken, maar hij pikte het goed op. Vond het erg lekker. De andere, dikke, pup, snuffelde wel fanatiek, maar haakte af toen hij nat werd door de melk. Een echte waterrat! Joya heeft ze goed afgepoetst, de asbak leeggemaakt (twee grote likken) en het kleedje en passant ook maar afgelebberd.
Alle puppies zijn nu boven de 500 gram, de grootste gaat richting 1000 gram. Wat een verschil toch!
Vanavond nog lang op schoot gezeten met Oldrik. Hij krijst, gilt en spartelt als je hem optilt en ik vond dat we een goed gesprek met z'n tweeën moesten hebben. Dat is ook gebeurd, waarna hij uiteindelijk op schoot in slaap viel. 't Is een enorme druktemaker, niet snel te imponeren, maar ja, hij moet er nu maar vast aan wennen dat hij zich wat aan moet passen aan z'n omgeving. Dus op schoot, op z'n rug, op z'n buik, op z'n zij en ik maar kriebelen en rustig praten. Daar reageerde hij goed op, begon me voorzichtig te likken (niet meer te bijten en te krabben!), bleef likken en viel uiteindelijk met een diepe zucht in slaap. Wordt vervolgd!
Foto boven: Samen met Tamara en Denice klaar voor de eerste wandeling!
Foto rechts: Ontwormen is voor alle partijen een hele klus!
Maandag 20 oktober 2008
Vandaag een hectisch dagje, zowel voor de pups als voor ons. Na een ontbijtje van vers vlees, mochten er vier puppies mee in de buggy. Warme kruik onderin, lekker ruime plaid erover en de puppies er boven op. Esmee mee voor de gezelligheid. Het werd een enorm gegil en gekrijs, maar na een minuut of 10 vielen ze gewoon in slaap. Thuisgekomen mocht de volgende "groep" van vier weer mee. Esmee vond het wel prima, die wandelde keurig mee.
Na de koffie was het tijd voor ontworming. Eerst allemaal op de weegschaal en daarna de spuit met Drontal erin. Ze werkten allemaal aardig mee. Na een lichte lunch van vers compleet vlees mochten 's middags eerst Oldrik en Omally mee in huis en daarna Olivia en Orage. Waar Oldrik zich altijd nogal "sukkelig" gedraagt in het nest, was hij nu ineens zéér bijdehand, confisceerde het grote kussen van Beau voor zichzelf en Omally mocht er NIET op! Oldrik begon flink te grommen en te grauwen terwijl Omalley zich maar oprolde en in slaap viel. Met Oldrik zijn we nog even bezig geweest om hem duidelijk te maken dat dit toch niet zo'n geweldig idee was. Uiteindelijk gaf hij zich gewonnen, klom bij mij op schoot en viel in slaap. Orage en Olivia gingen meteen op ontdekkingstocht en wel helemaal apart, om uiteindelijk op hetzelfde kussen te belanden en te constateren dat er nóg een soortgenoot in huis liep. Daarna vielen ze bovenop elkaar in slaap.
De pups van Jo gaan vooruit en een paar zijn al zo groot dat ze halsbandjes om kunnen. Op Philou na zijn ze allemaal boven de 500 gram en voor Philou scheelt het maar 2 gram! Ze gaan dus nu echt de goede kant op. Er zijn nog wel duidelijke verschillen te zien, wat overigens in het nest van Esmee niet meer het geval is. De gewichten varieerden nu van 1,9 tot 2,2 kg, in wezen een heel klein verschil dus. Hoewel ze bij de geboorte al niet zoveel verschilden, is nu duidelijk te zien dat ze heel gelijkmatig zijn bijgekomen.
Zondag 19 oktober 2008
Het was een hectisch weekendje met enerzijds de tweedaagse show in Dortmund en thuis de trainingsgroep, puppy-inloop en pupverzorgingen, maar iedereen heeft fijn meegeholpen en het werd een geweldig weekend. De pups van Esmee en Eros zijn werkelijk zó leuk, ze beginnen nu stevig rond te sjouwen, zitten elkaar achterna en vallen dan meteen om bij de eerste grote "sprong" richting broer of zus. Het eten gaat steeds beter, ze eten nu met z'n allen gezellig uit de puppytrog. Dat is makkelijk voor ons en de pups zijn niet van die rauwdouwers die elkaar wegduwen en grommen, het zijn eigenlijk hele beschaafde puppies. Als de één een plekje meer naar links wil, schuift de ander gewoon een stukje op. We hopen dat ze zo blijven, dat zou niet echt verkeerd zijn!
Esmee betoont zich een uitstekende moeder, daar staan we echt van te kijken. In het dagelijks leven kan ze een enorme lastpost zijn met het openmaken van deuren, continue bedelen als er gegeten wordt en alles wat eetbaar is gewoon ordinair jatten, maar wat de pups aangaat is ze super. Ze mogen eerst allemaal zelf eten, Esmee wacht keurig tot ik zeg dat zij nu de restjes mag, ze poetst daarna de puppies stuk voor stuk schoon en als laatste poetst ze dan de vloer. Die ik dan nog eens overdoe. Ze snauwt ook niet naar de puppies, is eigenlijk heel verdraagzaam, erg leuk om te zien, want met onze draadharen hebben we dat wel eens anders meegemaakt en ook de vorige keer was Esmee minder inschikkelijk. Misschien komt dat nog naarmate de pups ouder worden, maar tot op heden gaat alles voorbeeldig.
De nageltjes zijn allemaal alweer geknipt, ook de kleutertjes van Joya, hoewel ik daar wel een extra sterke bril bij nodig had! Morgen gaan we weer hard aan de slag, de pups van Esmee moeten ontwormd worden en ze mogen nu in de draagzak om de beurt of met z'n tweeën eens mee naar buiten. Hopelijk blijft het weer een beetje goed, dat zou wel heel fijn zijn.
Alle pups van Joya waren afgelopen zaterdag boven de 400 gram. Ter vergelijk: de lichtste pups van Esmee was bij de geboorte 460 gram. In totaal zijn drie puppies nu duidelijk kleiner ten opzichte van de andere zeven, maar ze zijn allemaal wel erg levendig. De flesvoeding hebben we nu met instemming van alle partijen stopgezet, het zijn en blijven jachthonden, ze hebben een "zetje" in de goede richting gehad, nu moeten ze het zelf waarmaken. We wegen ze elke dag, soms zelfs stiekem tweemaal per dag uit nieuwsgierigheid, en houden alle gewichten in een schema bij zodat we een goed overzicht houden.
Afgelopen zaterdag was er weer voldoende visite voor onze beide kraamvrouwen en ze zijn weer behoorlijk verwend. Wij ook trouwens! Zaterdag hebben we nog een trainingsgroepje hier op het terrein waarvan drie Weimaraners. Na afloop bij de koffie krijgen de nieuwe eigenaren alle mogelijke adviezen, leuke verhalen en rampenstories, maar daarom niet minder gezellig. In ieder geval kan niemand zeggen dat er niet met ze wordt meegeleefd!!
Op de foto: Olivia (links) en Okki (rechts)
Donderdag 16 oktober 2008
Vandaag nog hevig geflest op de Philou en Pandora, maar ze beginnen het beiden door te krijgen. Niet het flesje, want dat vinden ze nog steeds niet veel, maar wel het drinken bij mama. Als ik er dan een paar keer dag wat kunstmelk "in gooi", hebben ze weer pit genoeg om het zelf te gaan doen bij Joya. Enfin, afwachten maar, ze komen in ieder geval aan, allemaal trouwens. Joya krijgt er al een beetje genoeg van en wil steeds met mij mee. Gisteravond zijn we samen toch maar even met de fiets weggeweest, dolle pret!
De pups van Esmee zijn net kleine beertjes nu. Ze slapen nog wel veel en het zijn verschrikkelijk "schone" puppies. Ze plassen netjes op de krant die nu ook in de werpkist ligt, waarna ze zich weer met z'n allen op het kleedje laten vallen en slapen dan weer verder. Ze krijgen nu tweemaal per dag extra voer. Gisteren stonden er geweekte brokjes met bouillonsmaak op het menu, maar toen Léon ze 's avonds gewoon kale brokjes presenteerde, viel het enthousiasme erg tegen. Ze aten wel, maar met lange tanden, haha! Nu, morgen gaat er wat puppymelk door voor de smaak. Als we het weekend mooi weer hebben, dan kunnen ze al eens mee in de puppybuggy. Léon gaat toch naar de show in Dortmund met honden en stagiaires, die wil niets met buggies te maken hebben en zéker niet achter een kinderwagen met honden wandelen! Volgende week is het hier jaarmarkt met kermis de hele week, dus ik heb al een geschikte route uitgedacht. Mochten zich nog vrijwilligers melden, dan graag!
Foto's: Beau poetst voor de zekerheid alle pups even schoon, zonde van de melk toch?
Woensdag 15 oktober 2008
Het clubje van Esmee maakt het prima en heeft gisteren, dinsdag, de eerste "echte" maaltijd naar binnen geslagen. Ze kregen allemaal een eigen bakje met vers compleet vlees. Of ze uitgehongerd waren, zo vlogen ze op die bakken. Alles op geur, de neusjes maakten overuren, want de bakjes wilden nog wel eens wegschieten met een halve pup erin en dan moesten ze het bakje op de neus weer terugvinden. Het was een enerverend gebeuren! Twee puppies blaften stevig tijdens het eten en lieten wat grommerige geluidjes horen. Een ander kleintje, ik meen Olivia, schudde elke brok vlees eerst even dood. Je weet maar nooit tenslotte! Na het eten viel de hele groep weer in diepe slaap. Ze hebben twee maal eten gehad, langzaam aan wennen maar. Ook hebben we met gevaar voor eigen leven de nageltjes weer geknipt, alle scherpe puntjes eraf. Dat was eerlijk gezegd een hele klus, waarbij Linda de pups in de houdgreep nam en ik vaardig de schaar hanteerde. Nou ja, hier en daar verscheen wel een druppel bloed, maar dat kan de beste overkomen.
De pups van Joya geven meer werk, ondanks dat ze veel kleiner zijn. We hebben na mijn flespogingen van maandag "intern" een pittige discussie gehad over het al dan niet bijflessen van de kleinste pups. Eén reutje groeit gewoon niet, één teefje beduidend minder, twee zijn er nog twijfelachtig en de rest begint er nu uit te zien als Hollands welvaren. Ik weet heus ook wel dat diverse fokkers ervoor kiezen bij meer dan bv. acht pups zelf een keus te maken en het nest wat in te perken, maar daar ben ik geen voorstander van en ik kan het ook niet. Heb ik emotioneel en ethisch veel te veel problemen mee. Maar pups flessen die te klein, te zwak of iets van dien aard zijn, daar ben ik eigenlijk ook geen fan van. Léon en onze zoon wel, onze dochter en ik zien de zaken wat realistischer. Onze mannen zijn watjes waar het pups betreft. Uiteindelijk heb ik bakzeil gehaald en zuchtend opnieuw puppenmelk gemaakt en geprobeerd via de fles Philou en Pandora bij te voeren. Beiden vonden het niets. Ze zijn wel dermate levendig dat ze dát wel even genoteerd willen hebben: "wij willen géén fles". OK, dan maar om het uur twee kleuters bij moeder aanleggen. Dat lijkt te lukken met Pandora, maar Philou valt na drie slokjes gewoon in slaap waarna hij door een grotere broeder onder de voet wordt gekropen. Dus maar weer tobben met een injectiespuitje zonder naald. Maar dat moet héél voorzichtig per druppel ingegeven worden anders bestaat de kans dat het vocht in de longen schiet met kans op longontsteking. Dan is het echt gebeurd.
Een geweldige foto van Octaafje op de weegschaal, 't is toch zo'n relaxed hondje in alle opzichten!
De spuit had meer succes, Pandora wil nog steeds niet, maar Philou zie je
opknappen na 3 ml melk. Na 5 ml spartelt hij al vrolijk rond en als ik hem
terugleg bij Joya, begint hij meteen weer te zuigen. De zuigreflex is bij beiden
overigens goed. Beau poetst de pups keurig schoon voordat ze weer naar moeder
gaan (eigenbelang want ze wil de melk van de snoetjes likken!) en Eros probeerde
vandaag Philou van m'n schoot te trekken. Volgens mij had hij minder eerbare
bedoelingen en vond hij z'n zoon wel een aardig apportje of zo. Enfin, Eros is
richting bijkeuken gestuurd waar hij minstens een kwartier heeft zitten
gilblaffen. Daarna gaf hij het op. Al met al is Philou vandaag toch 12 gram
aangekomen en Pandora 20, een hele prestatie al zeg ik het zelf.
Nu een echte grote babyfles gehaald bij het Kruidvat en vooral Philou reageerde
daar heel goed op.
Joya knapt zienderogen op, wil echter 's ochtends haar ritueel niet doorbreken en gewoon uitgelaten worden met de anderen. Dan staat ze voor haar kennel te springen dat ze er in wil, want in 's ochtends in de kennel betekent ontbijt! Ach, 't is ook wel zo makkelijk op die manier. Na het ontbijt kan ze dan weer meteen door naar binnen voor het ontbijt van de puppies. Gisteren kwam nog de dierenarts die een pup van Esmee heeft "besteld" even bij Joya om de hoek kijken. Ze kon mijn zorg wel begrijpen omdat Joya er wat minder uitzag dan Esmee, maar vond Jo er zeker niet slecht uit zien. Wel heel moe en afgedraaid, maar dat komt wel goed. Al met al toch wel vorderingen gemaakt de laatste twee dagen. Vannacht ook flessen om de vier uur om het resultaat van vandaag vast te houden. En nu maar afwachten!
Ostara, Orenda en Octaaf aan de eerste maaltijd
Maandag 13 oktober 2008
Een wel zeer hectisch dagje vandaag. Door de herfstvakantie zijn onze kinderen ook thuis, waarvan de oudste stevig heeft meegewerkt. Plus Iris die nog geen vakantie had, geassisteerd en begeleid door Linda en zelf huppelde ik zo'n beetje van de één naar de ander om de regie te houden. Hoewel...
De O-puppies zijn begonnen aan de ontdekkingsreis door de wereld, ze wandelen allemaal héél voorzichtig de werpkist in en uit, Olivia heeft al kennisgemaakt met de waterbak van Esmee, wat niet goed beviel. We hebben de kennelrekken nu rond de werpkist gezet zodat Esmee niet ongelimiteerd kan komen en gaan en we de pups met een gerust hart kunnen laten wandelen. De kleinste van het stel, Octaaf, is ook het meest onderzoekend, stapt overal op af met een heel relaxte houding. Als we hem weer ergens van de vloer vissen, vindt hij het wel best en blijft gezellig op schoot zitten. 't Is een echte knuffelkont. Broer Oldrik begint ook los te komen, vanavond lag hij in z'n eentje in een énorme hondenmand te slapen terwijl de rest op een berg op elkaar lag. Esmee was 'm gesmeerd, naar buiten!
Het nestje van Joya heeft het nog niet makkelijk, hoewel ze allemaal levendig genoeg zijn. Voor de zekerheid hebben we er twee een flesje gegeven wat ze wel konden waarderen. Ik had een systeem bedacht met een smal injectiespuitje van 1 ml waarvan ik het uiteinde door de speen heb geduwd. Zo kunnen ze toch hun zuigreflex uitleven terwijl ik ondertussen precies weet wat ze binnenkrijgen en er ook wat invloed op kan uitoefenen. Morgen maar weer wegen, altijd weer spannend.
Omalley start z'n verkenning van de wereld!
Joya is behoorlijk mager uit de strijd gekomen, ik ben natuurlijk wel heel hard uitgelachen door onze vaste clan met m'n hooguit 4, nou ja misschién 5 pups, maar iedereen moet toegeven dat Joya er absoluut niet uitzag of ze zoveel pups herbergde. Dat wordt achteraf deels verklaard door het lage geboortegewicht, maar nu is goed te zien dat ze zelf veel heeft ingeleverd. Ze is erg gek met de pups, maar ook onrustig. Veel nabloeding en daardoor ook veel onrust. Erin, eruit, erin, eruit, enz. Ik heb haar echt een paar keer met barse stem de kist weer in moeten dirigeren. Dan is het goed en ploft ze met recht "ergens" neer, wat een hoop gekrijs oplevert. Tot op heden gaat dat goed gelukkig, maar vannacht heb ik toch echt een paar keer m'n hoofd over de balustrade gestoken (Joya ligt in de hal waar wij boven slapen aan een vide, vrij uitzicht dus).
Orenda en Ophelia in diepe rust
Zondag 12 oktober 2008
Alle pups maken het goed en we konden vanochtend redelijk opgelucht ademhalen. Joya was zelf veel rustiger dan gisteren en ook voorzichtiger met de puppies. Percy, Philou (deugniet), Pegasus, Prada, Porsche, Peluche (teddybont), Pearl, Pax en Pandora (brengster van goede gaven) maakten een meer dan happy indruk en maakten een lawaai van jewelste. Een paar pups zijn afgevallen, een paar aangekomen, dat zal wel gaan afwisselen verwachten we.
De pups van Esmee troffen een mooie dag, de buitendeur kon zelfs een deel van de dag open. Er kwamen 's middags nogal wat bezoekers, waarbij in totaal zes kleine kinderen die natuurlijk allemaal aan de pups wilden voelen en eigenlijk nog veel meer. Esmee vond het allemaal prima, bekeek de zaak van een afstandje en is uiteindelijk een stukje gaan wandelen met Eros. En passant heeft ze bij terugkomst wel even een handtas van een bezoeker uitgepakt want tussen de luiers van de jongste dochter zat toevallig nog een héél klein zakjes winegums. Die waren dus op! Esmee krijgt nu 2 kg vers vlees van diverse samenstelling per dag, ziet er uit als Hollands welvaren en loopt nog giga te jatten overal. Ze is écht een ramp op pootjes momenteel. Vanmiddag had ik haar behoorlijk tuk: ik had alvast wat speelgoed voor de pups bij elkaar gezocht en in de puppybuggy (jaja, een echte!) gegooid. Zodra ik mijn hielen had gelicht, kroop Esmee op de bank en vandaar in de buggy. Ze hád tenslotte gezien dat ik daar iets in deed. En ja hoor, toen ik terugkwam lag een speeldummy op de grond gegooid en op de bank lag een stuk stokbrood! Van plastic met een piepje erin. Esmee had vast en zeker de vorm van het stokbrood herkend, maar helaas, in dit uitzonderlijke geval niet eetbaar!
Okki en Olivia en later ook Orage zijn op ontdekkingsreis geweest: het hele kantoor door, alleen de weg terug was een probleem maar daar hebben we ze bij geholpen. Later bleek Okki wéér door het pand te sjouwen terwijl wij met z'n allen gewoon in huis zaten. Goed opletten is dus extra geboden vanaf nu want je kunt niet het risico lopen dat ze ergens onder terecht komen en een nacht op de koude vloer doorbrengen. Dus plankjes in het gat en morgen gaan de kennelrekken er om heen, dan kunnen ze nooit ver weg. We hebben nieuwe rekken gekocht speciaal voor deze nestjes, dus we kunnen aan de gang met verbouwen.
Zaterdag 11 oktober 2008
Bij het schoonmaken van de werpkist vanochtend, kroop Octaafje, oftewel gewoon Okki, welbewust uit de mand: hij ging de wereld verkennen en wel nú! Zus Olivia volgde al snel, maar zette het op een krijsen toen ze op de koude vloer terecht kwam. De perioden van wakker zijn, nemen nu gestaag toe, al is het nog 5 minuten lopen en spelen en dan weer een uurtje tukken.
Twee nieuwe eigenaren kwamen kijken en waren verbaasd over de enorme snelheid van ontwikkelen: waren het een paar dagen geleden nog maar kleine grijze "ratjes", nu zijn het al echte hondjes, compleet met een klein blafje dat meer wegheeft van een krijsende kater.
Tijdens de les begon Joya betrekkelijk onverwacht aan háár bevalling, zodat de eerste pup op een kussen in een kennel ter wereld kwam. Gelukkig hielp iedereen snel mee, zodat moeder en kind binnen 10 minuten binnen in de zon én onder de warmtelamp lagen. Het eerste pupje, Percival, woog ruim 300 gram, behoorlijk minder dan de pups van Esmee. Maar het geringe gewicht werd wel meteen goedgemaakt door z'n levendigheid en grote longinhoud. Z'n gekrijs was door het hele huis te volgen!
De bevalling bij Joya ging moeizaam, de persweeën waren onvoldoende en we hebben behoorlijk vaak in moeten grijpen. Twee pups zaten wel erg lang in het geboortekanaal en hadden het zwaar. Uiteindelijk is alles toch nog goed afgelopen en zijn er na een dag hard werken 10 pup geboren met gewichten variërend van 300 tot 415 gram. De pups zien er goed uit en hebben de eerste nacht op aarde goed doorgebracht. We zijn diverse malen wezen kijken omdat we een paar pups niet echt vertrouwden. Gelukkig zijn ze er alle 10 nog, een hele opluchting voor iedereen. Waar Joya al die pups gelaten heeft, is ons een compleet raadsel. In gewicht was ze niet extreem toegenomen, ze heeft weinig extra gegeten, was zelf enorm druk tot aan de bevalling toe. Een dag voor de bevalling ging ze nog even mee een flinke ronde fietsen! Met 7,5 week hebben we nog een extra echo laten maken nadat we bij het uitlaten bloed hadden gevonden en ook in huid. Er waren kloppende hartjes te zien gelukkig, een hele geruststelling. Twéé kloppende hartjes... Waar die andere acht gezeten hebben?? Enfin, Joya zelf is levendig en alert, maar behoorlijk mager op de ribbenkast, maar ach, daar is wel wat aan te doen tenslotte.
We hebben ons inmiddels wel gerealiseerd dat we tot op heden enorm veel geluk hebben gehad met de bevallingen en dracht. We hebben zelf nog nooit een keizersnee gehad bij de honden, nooit zelfs ook maar een dierenarts nodig gehad, geen noemenswaardige complicaties, eigenlijk was dit de zwaarste bevalling tot nu toe en zelfs daarbij hebben tot op heden alle pups het gered. Ook wel eens goed om je dit soort dingen te realiseren want er wordt vaak meer geklaagd dan gejuicht. Was dat niet iets van zegeningen tellen?? Dat hebben we nu wel even gedaan en vandaag héél opgelucht ter viering de fles wijn opengetrokken die we van de club van de Pyrenese berghonden hadden gekregen.
Omdat niemand op meer dan vijf pups had durven rekenen, hadden we de kleine "reserve"-werpkist te voorschijn gehaald en schoongemaakt. Die stond nét te drogen op het erf toen pup 1 er aan kwam. Maar ja, 10 pups in een kleine werpkist zonder doodligstangen, dat durfden we echt niet aan. Dus ben ik 's avonds nog in de auto gestapt en naar Groningen gereden om bij Marjan werpkist 2 op te halen, een riante kist van 1 m x 1.25 m. En mét doodligstangen. Groningen is vér weg, vooral 's avonds als je na zo'n dag achter het stuur in slaap dreigt te vallen. Gelukkig was Eros mee voor de gezelligheid! Om 2 uur 's nachts waren we weer thuis en was Joya helemaal ingericht, opgepoetst met nog een lekker hapje voor de nacht.
Vrijdag 10 oktober 2008
Alle oogjes zijn sinds afgelopen zondag open, eerst een paar spleetjes, maar nu helemaal. Nog wat "waterig" blauw, maar het begint. De gehoorgangetjes zitten nog wel dicht zo op het eerste gezicht, maar toen ik vanmorgen uitzonderlijk luidruchtig binnenkwam en hard in mijn handen klapte om mijn welgemeend "goedemorgen" kracht bij te zetten, gingen een paar hoofdjes meteen omhoog richting geluid. Kijk, dat moeten we hebben, want vanaf nu gaat de ontwikkeling razendsnel.
Toen onze stagiaires Iris en Denice de hele kleuterroedel in een mand hadden gedeponeerd om de werp- cq slaapkist uit te soppen, vond Olivia het welletjes en "stapte" heel bewust de rand van de mand over. Eenmaal op de koude vloer aanbeland, zette ze het onmiddellijk op een krijsen. Esmee, die ernaast zat, staarde wat verbaasd naar de grond en deed een stapje opzij. Haar interesse ging uitsluitend en alleen uit naar Iris want die kon wel eens een koekje bij zich hebben. Toen Olivia bijna ónder de tafel lag, heb ik haar maar opgepakt, geknuffeld en weer opgewarmd en wel bij de rest gelegd.
Afgelopen dinsdag is de club inclusief moeder voor de eerste keer ontwormd. Het was een gesmak en gepruttel van jewelste, blijkbaar is de Drontal Pup toch niet zo smakelijk als de fabrikant ons wil doen geloven! Maar ze hebben het allemaal binnengekregen én gehouden, dus dat is goed.
Vandaag gebeurt er nog weinig, de ruimte waar het spul is gehuisvest krijgt een grote poetsbeurt, Esmee mag vanmorgen al mee met de fiets voor een klein rondje want ze begint nu onrustig te worden. Ze wil er uit! Met dit mooie weer kan dat ook prima, samen met Eros, Beau en Joya die nu enorm begint uit te dijen sinds 5 dagen, luiert ze lekker op het erf. Wel gaan we vandaag de puppykennelrekken voor binnen installeren, want bij toeval kwamen we er achter dat Esmee riant op de bank slaapt (eerst worden daarvoor de kussens verplaatst en uitgegraven om het comfort te verhogen) en niet bij de pups. Aangezien ze inmiddels al een reistas met jachtkleding heeft vernield, een tas van Denice heeft gesloopt en haar lunch opgevreten en nu zo ver is dat ze geheel zelfstandig het deksel van een porseleinen koektrommel haalt (!) om de inhoud te verorberen, moeten wij toch maatregelen gaan nemen om onze eigendommen te beschermen!
